Lúsjín litla finnst ekki gaman að neinu nema púsluspilum og töfrabrögðum. Hann er ekki nema fjórtán ára þegar hann fær sín fyrstu verðlaun á skákmóti. Um tvítugt er hann kominn í flokk hinna vinsælu snillinga sem þeysa frá einu skákmóti til annars.

Hér segir frá glímu manns við eigin snilld og vonlausum tilraunum heittelskandi eiginkonu hans til að bjarga honum frá glötun.

Höfundurinn sagði um þessa bók, „að af öllum rússneskum bókum mínum býr Vörnin yfir og stafar mestri »hlýju« – sem kann að virðast einkennilegt þegar þess er gætt hve skáklistin er álitin óhlutkennd.“